Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Númenorejczycy byli potomkami Edainów, sprzymierzeńców elfów w wojnach z Morgothem w Pierwszej Erze Słońca. Po Wojnie Gniewu Valarowie wynagrodzili ich cierpienia, darując im wielką wyspę na Morzu Zachodnim, położoną między Śródziemiem a Nieśmiertelnymi Krainami. Wyspa ta nosiła nazwę Númenor, zwana także Westernesse, Andor, Elenna oraz Atalantë. Lud ten otrzymał dar długiego życia, większej siły ciała i umysłu oraz szerokiej wiedzy, przekazanej przez Eldarów.
Pierwszym królem Númenoru był Elros Półelf, brat Elronda. Wybrał on los śmiertelny i przyjął imię Tar-Minyatur. Jego panowanie trwało czterysta lat. Númenorejczycy stali się potężnym ludem żeglarzy i budowniczych, przemierzając morza aż po najdalsze krańce świata. Nie wolno im jednak było płynąć na zachód ku Nieśmiertelnym Krainom, gdyż zakazano śmiertelnikom wstępu do Eldamaru i Valinoru.
W Drugiej Erze Sauron, sługa Morgotha, podjął próbę podporządkowania sobie Śródziemia. W czasie Wojny Saurona z Elfami Númenorejczycy przybyli z pomocą Eldarom i wyparli Saurona z zachodnich krain. Z biegiem lat ich potęga wzrosła jeszcze bardziej. Zakładali porty i osady w Śródziemiu, między innymi w Umbarze i Pelargirze. Stopniowo jednak popadali w pychę i pragnęli panować nad całym Śródziemiem.
W roku 3262 Drugiej Ery król Ar-Farazon wyruszył z ogromną flotą do Mordoru. Sauron, widząc potęgę jego armii, poddał się bez walki i został zabrany do Númenoru jako więzień. W rzeczywistości było to podstępne działanie, mające na celu zgubę wyspy. Sauron zyskał wpływ na króla i doprowadził do odrzucenia dawnych obyczajów oraz kultu Valarów. Wzniesiono świątynię ku czci Morgotha, a w Númenorze zaczęto składać ofiary z ludzi.
Pod wpływem Saurona Ar-Farazon postanowił złamać zakaz i wyprawić się na Zachód, by zdobyć Nieśmiertelne Krainy. W roku 3319 Drugiej Ery ogromna flota dotarła do Amanu. Wówczas Eru Ilúvatar dokonał Zmiany Świata. Númenor został pochłonięty przez morze, Meneltarma runęła, a wyspa zatonęła w Belegaerze. Nieśmiertelne Krainy zostały usunięte z Kręgów Świata.
Część Númenorejczyków ocalała. Byli to Wierni, zwani Elendilami, którzy sprzeciwili się Sauronowi. Pod wodzą Elendila i jego synów przybyli do Śródziemia na dziewięciu okrętach i założyli królestwa Arnoru i Gondoru. Inni, którzy wcześniej osiedlili się w koloniach i ulegli zepsuciu, zostali nazwani Czarnymi Númenorejczykami i utrzymali swoje wpływy między innymi w Umbarze.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. N