Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Haladinowie byli drugim z Trzech Rodów Edainów, zwanych Przyjaciółmi Elfów, którzy w Pierwszej Erze Słońca przybyli do Beleriandu i sprzymierzyli się z Noldorami w wojnach przeciw Morgothowi. Byli ludem mniej licznym i niższym wzrostem od pozostałych Rodów, a szczególną więź łączyła ich z lasami i życiem leśnym.
Pierwszym wodzem Haladinów był Haldad, który poległ wraz z wieloma członkami swego ludu w walce z orkami. Po jego śmierci przywództwo objęła jego córka Haleth, pod której wodzą Haladinowie osiedlili się w Lesie Brethil. Tam żyli wedle własnych praw i obyczajów, broniąc swych ziem przed sługami Morgotha. W późniejszych latach, gdy losy wojen w Beleriandzie odwróciły się przeciw Edainom, Haladinowie ponieśli ciężkie straty, mimo że po ich stronie stanął Túrin Turambar, i z czasem ich siła została złamana przez napór wojsk nieprzyjaciela.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. H