Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Galadhrimowie byli elfami zamieszkującymi Lothlórien, Złoty Las położony na wschód od Gór Mglistych, nad Srebrzystą Strugą wpadającą do Anduiny. W Drugiej Erze kraina ta nosiła nazwę Laurelindórenan, a później Lothlórien. Rosły tam mallorny, drzewa o srebrzystej korze, złotych kwiatach i zielono-złotych liściach, uważane za najpiękniejsze w Śródziemiu.
Galadhrimowie, których imię oznacza „ludzie drzew”, wznosili swe siedziby wysoko w koronach mallornów, na platformach zwanych telain. Nie budowali kamiennych twierdz ani wież, żyjąc w ukryciu wśród leśnych ostępów. Nosili szare płaszcze, które stapiały się z otoczeniem, i poruszali się po lesie bez dróg i mostów, wykorzystując liny i swoją znajomość drzew.
Głównym miastem Galadhrimów było Caras Galadhon, położone na zielonym wzgórzu, otoczone wałem i drzewami niczym wieżami. W jego centrum rósł najwyższy mallorn w Śródziemiu, w którym mieściła się siedziba władców. W głębi lasu znajdowało się wzgórze Cerin Amroth, miejsce szczególne w dziejach Lothlórien.
Lud ten składał się głównie z Elfów Leśnych, lecz jego władcami byli Celeborn z rodu Sindarów oraz Galadriela z rodu Noldorów. Galadriela była córką Finarfina i w Trzeciej Erze uchodziła za najdostojniejszą spośród elfów pozostających w Śródziemiu. Dzięki mocy Nenyi, jednego z Trzech Pierścieni Elfów, Lothlórien było chronione przed wpływem Ciemności i niszczącym działaniem czasu. Galadriela posiadała również Zwierciadło, w którym ukazywały się obrazy możliwych wydarzeń.
Królestwo Galadhrimów istniało już w Drugiej Erze i było rządzone kolejno przez Amdíra i Amrotha, zanim władzę objęli Celeborn i Galadriela. W Trzeciej Erze Lothlórien pozostało odrębną i strzeżoną krainą. Po zniszczeniu Jedynego Pierścienia moc Nenyi osłabła, Galadriela odpłynęła do Nieśmiertelnych Krain, a dawna świetność Złotego Lasu zaczęła przemijać. Galadhrimowie stopniowo opuścili swe siedziby, a ich lud rozproszył się wraz z odchodzeniem elfów ze Śródziemia.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. G