Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Falathrimowie byli elfami zamieszkującymi Falas, wybrzeża Beleriandu, w latach Gwiazd oraz w Pierwszej Erze Słońca. Należeli do rodu Telerich. Gdy Ulmo przybył do Telerich, aby poprowadzić ich do Amanu, Círdan i część jego ludu pozostali w Śródziemiu, nie podejmując ostatecznej przeprawy przez Morze. W ten sposób zostali oddzieleni od tych Telerich, którzy dotarli do Eldamaru.
Falathrimowie od dawna żyli nad morzem i byli najbieglejsi w żegludze spośród elfów w Śródziemiu. To oni jako pierwsi budowali okręty w Krainach Śmiertelnych. Ich przystanie nosiły nazwy Eglarest i Brithombar. Przez długi czas trwali tam pod władzą Círdana, zwanego Okrętownikiem.
Po powrocie Elwëgo Singolla, który jako Thingol objął rządy w Doriath, Falathrimowie nawiązali więź ze swymi krewniakami Sindarami. Mówili językiem Sindarów i w późniejszych latach sprzymierzyli się z nimi przeciw Morgothowi. W Pierwszej Erze Słońca ich przystanie zostały zdobyte przez siły Morgotha, lecz Falathrimowie zdołali ujść na Wyspę Balar. Tam pozostawali względnie bezpieczni, gdyż Morgoth obawiał się mocy Ulma i nie panował nad morzem.
Po Wojnie Gniewu i zatopieniu Beleriandu Falathrimowie odpłynęli na południe, do Zatoki Lhûn w Lindonie, który ocalał z zagłady. Tam Círdan założył Szare Przystanie. Z tego miejsca w późniejszych wiekach odpływały na Zachód statki elfów, a po Zmianie Świata tylko one mogły podążać Prostą Drogą do Nieśmiertelnych Krain.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. F