Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Éothéod byli ludem Północy, spokrewnionym z dawnymi Ludźmi z Rhovanionu, którzy w Trzeciej Erze zamieszkiwali ziemie na wschód od Gór Mglistych. W początkach swej historii zostali poprowadzeni przez wodza Frumgara do doliny Anduiny, między Carrock a Polami Gladden. Byli znakomitymi jeźdźcami i wojownikami, a hodowla koni stanowiła podstawę ich siły i znaczenia.
Syn Frumgara, Fram, zasłynął jako pogromca smoka Scathy z Gór Szarych. Z tego samego rodu wywodzili się Léod oraz jego syn Eorl Młody. Léod dosiadał konia Felarófa, ojca Mearasów, a po jego śmierci Eorl ujarzmił to zwierzę i uczynił je przodkiem królewskich koni swego ludu.
W roku 2510 Trzeciej Ery Eorl poprowadził jazdę Éothéodów na południe, na pomoc Gondorowi, zagrożonemu przez Balchothów i sprzymierzonych z nimi orków. W bitwie na Polach Celebrantu rozbił nieprzyjaciela i ocalił armię Gondoru. W dowód wdzięczności namiestnik Cirion oddał Éothéodom prowincję Calenardhon. Lud ten przeniósł się tam i odtąd znany był jako Rohirrimowie, a Eorl został pierwszym królem Marki.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. E