Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Edainowie byli najznakomitszymi spośród Ludzi Pierwszej Ery. Przybyli ze Wschodu do Beleriandu, gdzie Wysokie Elfy założyły swoje królestwa, i jako pierwsi z ludzi wkroczyli do tych ziem. Dzielili się na trzy rody, które weszły do Beleriandu pod wodzą Bëora, Haldada i Maracha, a później znane były jako Trzy Rody Edainów. Noldorowie nazywali ludzi Atani, czyli Drugorodzonymi, w odróżnieniu od elfów, Pierworodnych Dzieci Ilúvatara. W języku Sindarów przyjęła się forma Edain i pod tym imieniem lud ten znany jest w dziejach Beleriandu.
Ród Bëora jako pierwszy spotkał Noldorów i cieszył się ich szczególną przychylnością. Ludzie tego rodu byli podobni do Noldorów postawą i obyczajami; mieli ciemne włosy i szare oczy, byli bystrzy, wytrwali i chętni do nauki. Drugi ród stanowili Haladinowie, zwani także Ludem Haleth byli ludem leśnym, mniej licznym i niższym wzrostem od pozostałych. Trzeci ród, Dom Hadora, był najliczniejszy jego członkowie odznaczali się złotymi włosami i niebieskimi oczami.
Wśród Edainów zrodziło się wielu bohaterów. Hador Lórindol został panem Dor-lóminu. Húrin zwany Niezłomnym wsławił się w bitwach przeciw Morgothowi. Jego syn Túrin Turambar nosił Smoczy Hełm z Dor-lóminu i władał czarnym mieczem Gurthangiem, którym zabił Glaurunga, Ojca Smoków. Do największych czynów ludzi należał czyn Berena, który wraz z Lúthien Tinúviel zdobył Silmaril z Żelaznej Korony Morgotha.
W dziejach zapisano także związki Edainów z elfami. Tuor poślubił Idril, córkę Turgona z Gondolinu; z ich rodu pochodził Eärendil Żeglarz, który poślubił Elwingę i poniósł Silmaril przez morza na okręcie Vingilot. W Wojnie Gniewu Eärendil pokonał Ancalagona Czarnego.
Po upadku Morgotha resztki Edainów zostały wynagrodzone przez Valarów za wierność i cierpienia. Otrzymali wyspę Númenor na Morzu Zachodnim, gdzie stali się znani jako Dúnedainowie, Ludzie Zachodu. Obdarzeni długim życiem i wielką mądrością, uchodzili w Drugiej Erze za najpotężniejszych spośród ludzi Śródziemia.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. E