Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Easterlingowie byli ludami Wschodu, wywodzącymi się z krain leżących na wschód od Śródziemia, przede wszystkim z Rhûnu. W Pierwszej Erze Słońca część Ludzi pozostała na Wschodzie i żyła pod cieniem Morgotha, popadając w jego służbę. Tych ludzi nazwano Easterlingami. Niektórzy z nich przybyli do Beleriandu i weszli w sojusz z Elfami, lecz wielu okazało się niewiernych.
W Bitwie Nieprzeliczonych Łez Ulfang Czarny i jego synowie Ulfast, Ulwarth i Uldor zdradzili sprzymierzonych z nimi Elfów, zwracając się przeciw nim w środku bitwy i atakując ich od tyłu, co przesądziło o klęsce wojsk Eldarów i Edainów. Nie wszyscy jednak Easterlingowie dopuścili się zdrady. Bór i jego synowie Borlad, Borlach i Borthand pozostali wierni i polegli, walcząc po stronie Elfów.
W późniejszych wiekach Easterlingowie wielokrotnie sprzymierzali się z Mrocznym Władcą lub jego sługą Sauronem i prowadzili wojny przeciw potomkom Edainów. W Trzeciej Erze wśród ludów Rhûnu znajdowali się między innymi Balchothowie oraz Woźnice, którzy najeżdżali Gondor. Inne plemiona ze Wschodu walczyły u boku Saurona w Wojnie o Pierścień. Na Polach Pelennoru liczne zastępy Easterlingów, ciężkozbrojnych i uzbrojonych w wielkie topory, stawiły zacięty opór wojskom Zachodu i poniosły tam wielkie straty.
Po upadku Saurona i zburzeniu Barad-dûr władza Ciemnej Mocy nad ludami Wschodu została złamana. W Czwartej Erze, za panowania króla Elessara, zawarto pokój z Easterlingami, a stosunki między Gondorem a krainami Rhûnu i Haradu uległy uspokojeniu.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. E