Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Sirion był najważniejszym systemem rzecznym Beleriandu; jego delta uchodziła do Zatoki Balar. Rzeka wraz z licznymi dopływami odwadniała środkowy Beleriand na południe od Gór Cienia i Gór Grozy. Do głównych dopływów należały Narog i Ginglith w królestwie Nargothrondu oraz Aros, Celon, Esgalduina, Mindeb, Teiglin i Maduin w Doriath. Na północnym krańcu Sirionu znajdowała się ufortyfikowana wyspa Tol Sirion, strzegąca Przełęczy Sirionu. Kamienny most przerzucony przez Esgalduinę w środkowym Doriath prowadził do Menegrothu, Tysiąca Jaskiń, ukrytego miasta Sindarów, natomiast w jarze rzeki Narog Noldorowie Finroda zbudowali Nargothrond.
Uważa się, że bieg Sirionu ukształtował się w następstwie zamętu i wstrząsów Wojny Mocy pod koniec Ery Gwiazd, gdy Valarowie obalili Utumno. Rzeka przestała istnieć wraz z zatopieniem Beleriandu po Wojnie Gniewu u schyłku Pierwszej Ery Słońca, gdy Angband został zniszczony, a większa część tej krainy zapadła się w morze.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. S