Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Góry Żelazne, zwane po sindarińsku Ered Engrin, były potężnym łańcuchem górskim wzniesionym przez Melkora na dalekiej północy Śródziemia w Epoce Lamp. Pokryte wiecznym śniegiem i lodem, stanowiły naturalną barierę obronną jego pierwszej twierdzy, Utumno, położonej za ich wschodnimi rubieżami. W późniejszym czasie chroniły również Angband, drugą i potężniejszą warownię Melkora, wzniesioną na zachodzie podczas Epoki Ciemności.
W podziemiach i twierdzach związanych z tym łańcuchem przebywały najpotężniejsze sługi Melkora, wśród nich Balrogowie, wilkołaki, smoki oraz inne złe duchy, które wyszły z mroku północy, by nieść zagładę Beleriandowi. Niezadowolony z samej osłony, jaką dawały Góry Żelazne, Melkor usypał przed Angbandem potężne, wulkaniczne szczyty Thangorodrimu, które stały się główną linią obrony jego królestwa i symbolem jego mocy.
U kresu Pierwszej Ery, w czasie Wojny Gniewu, zastępy Valarów i Eldarów uderzyły na północne twierdze Melkora. W wyniku tej wojny Thangorodrim został zburzony, Angband rozbity, a Góry Żelazne uległy zniszczeniu. Wielkie przemiany ziemi sprawiły, że północne krainy Śródziemia zapadły się i zostały pochłonięte przez morze, a wraz z nimi przepadły dawne siedziby mocy Melkora i większość złych istot, które je zamieszkiwały.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. I