Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Harad był rozległą krainą położoną na południe od Gondoru i Mordoru. W języku elfów nazwa ta oznacza „południe”; używano także określeń Haradwaith oraz Słoneczne Krainy. Obszar ten obejmował gorące ziemie o rozległych pustyniach i lasach, sięgające daleko w nieznane rejony południowego Śródziemia.
Mieszkańcy Haradu, zwani Haradrimami lub Ludźmi z Południa, tworzyli liczne królestwa wojownicze. Wśród nich byli zarówno brązowoskórzy mieszkańcy Bliskiego Haradu, jak i czarnoskórzy wojownicy z Dalekiego Haradu. W różnych epokach Drugiej i Trzeciej Ery wielokrotnie stawali u boku Saurona, walcząc przeciw Dunedainom Gondoru. Ich armie składały się z piechoty i kawalerii, a także z oddziałów dosiadających mûmaków, potężnych zwierząt bojowych o wielkich kłach.
Jednym z najważniejszych miast Haradu był Umbar, wielki port nadmorski, który stał się siedzibą Korsarzy z Umbaru. Harad przez długie wieki pozostawał pod silnym wpływem Mordoru, a jego ludy brały udział w wojnach Saurona aż do czasu Wojny o Pierścień.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. H