Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Eldamar był krainą Eldarów w Amanie, położoną na wschód od Valinoru i na zachód od Wielkiego Morza. Nazwa oznacza „Dom Elfów”. Zamieszkiwali go Vanyarowie, Noldorowie i Teleri, którzy po Wielkiej Wędrówce dotarli do Nieśmiertelnych Krain w czasach Drzew Valarów.
Terytorium Eldamaru obejmowało ziemie po wschodniej stronie Gór Pelóri oraz wybrzeża nad Zatoką Eldamaru, a także wyspę Tol Eressëę. Przez przełęcz Calacirya, zwaną Przełęczą Światła, światło Dwóch Drzew docierało ku wschodnim wybrzeżom. W tej przełęczy, na wzgórzu Túna, wzniesiono Tirion, pierwsze i główne miasto Vanyarów i Noldorów. Noldorowie mieli także swoją twierdzę w Formenos. Teleri zamieszkali nad morzem w Alqualondë, a część z nich osiadła w Avallónë na Tol Eressëi.
Eldamar słynął z piękna i bogactwa. Miasta wznoszono z kamienia i metalu, zdobiono je klejnotami, a ziemie były żyzne i obfite. W czasach szczęścia Eldarów w Amanie kraina ta pozostawała pod opieką Valarów i stanowiła centrum ich życia i kultury.
Po Upadku Númenoru i Zmianie Świata pod koniec Drugiej Ery Aman, wraz z Eldamarem, został usunięty z kręgów świata i stał się niedostępny dla śmiertelników, do którego można było dotrzeć jedynie Drogą Prostą.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. E