Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Dol Guldur, w sindarinie „Wzgórze Czarnoksięstwa”, było twierdzą w południowo-zachodniej części Wielkiej Zielonej Puszczy, która w Trzeciej Erze została przemianowana na Mroczną Puszczę. W twierdzy tej przez wiele stuleci przebywała zła moc zwana Nekromantą, otoczona orkami i innymi sługami ciemności.
W roku 2063 Trzeciej Ery Gandalf wszedł do Dol Guldur, lecz władca twierdzy ukrył się i uszedł jego uwadze. Około roku 2850 Gandalf powrócił i odkrył, że Nekromantą jest Sauron, Władca Pierścieni. Sauron opuścił Dol Guldur w roku 2941 i powrócił do Mordoru, gdzie ponownie objął władzę w Barad-dûr.
W roku 2951 Dol Guldur stało się siedzibą Nazgûli, którzy uczynili z niego ośrodek działań przeciw wolnym ludom Północy. W czasie Wojny o Pierścień siły z Dol Guldur trzykrotnie uderzały na Lothlórien oraz na Leśne Królestwo w Mrocznej Puszczy. Po upadku Saurona twierdza została zdobyta przez wojska elfów, jej mury zburzono, a miejsce to oczyszczono z pozostałości zła.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. D