Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Dale było starożytnym miastem i królestwem Ludzi Północy, położonym w Rhovanionie, na południe od Ereboru, u stóp Samotnej Góry. Mieszkańcy Dale należeli do Północników spokrewnionych z Edainami Pierwszej Ery. Początki miasta giną w mrokach dziejów, lecz uchodziło ono za osadę bardzo dawną.
W roku 2770 Trzeciej Ery Dale zostało zniszczone przez smoka Smauga Złotego, który spalił miasto i zagarnął jego skarby, zajmując Erebor. Ocaleni mieszkańcy znaleźli schronienie w Esgaroth nad Długim Jeziorem. W roku 2941 Smaug został zabity przez Barda, potomka dawnych władców Dale. Po zwycięstwie w Bitwie Pięciu Armii Bard odbudował miasto i został pierwszym królem nowej linii. Wraz z odrodzeniem Królestwa pod Górą w Ereborze Dale ponownie stało się ośrodkiem handlu i rzemiosła.
W czasie Wojny o Pierścień Dale zostało zaatakowane przez Easterlingów sprzymierzonych z Sauronem. Po ciężkich walkach miasto padło, a jego mieszkańcy wycofali się do Ereboru, gdzie wspólnie z krasnoludami odparli oblężenie. Po upadku Saurona sprzymierzone siły ludzi i krasnoludów wyparły Easterlingów z ziem Dale. W Czwartej Erze Dale pozostawało zamożnym i niezależnym królestwem, utrzymującym przymierze ze Zjednoczonym Królestwem Dunedainów.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. D