Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Belegost było jednym z dwóch wielkich królestw krasnoludów w Górach Błękitnych w Beleriandzie w Pierwszej Erze. Nazwa ta w języku sindarin oznaczała Wielką Twierdzę, a w języku khuzdul miasto zwano Gabilgathol. Było siedzibą krasnoludów z rodu Ognistych Brodaczy.
Krasnoludowie z Belegostu należeli do najwybitniejszych rzemieślników w Śródziemiu. Słynęli z wyrobu broni i zbroi, a także z umiejętności obróbki kamienia. Utrzymywali bliskie związki z Sindarami i na zlecenie króla Thingola uczestniczyli w budowie Menegrothu, Tysiąca Jaskiń w Doriath.
W czasie Nirnaeth Arnoediad krasnoludowie z Belegostu wsławili się odwagą, stawiając opór smokom Morgotha. Dzięki ciężkim hełmom i zbrojom mogli zbliżyć się do Glaurunga, którego ich król Azaghâl zranił śmiertelnie, zanim sam poległ.
Po Wojnie Gniewu i zatopieniu Beleriandu znaczenie Belegostu zmalało. Część jego mieszkańców przeniosła się na wschód, a wielu spośród nich zasiliło krasnoludów Khazad-dûm w Drugiej Erze.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. B